Dane GIS pochodzą z digitalizacji "Mapy geologicznej dna Bałtyku w skali 1:200 000" wydanej przez Państwowy Instytut Geologiczny w latach 1989-1995. Zasadniczą treść mapy stanowi zróżnicowanie litologiczne powierzchniowych osadów dna południowego Bałtyku oraz ich geneza. Ponadto wykazane są osady podścielające, jeśli warstwa powierzchniowa ma miąższość mniejszą niż około 20 cm. Podstawą wyróżnienia granulometrycznych typów osadów była klasyfikacja F.P. Sheparda, wykorzystująca podział klas ziarnowych według Wentwortha (trójkąty klasyfikacyjne). W zastosowanej klasyfikacji piaski są dodatkowo podzielone na cztery podtypy. Na badanym obszarze występuje w sumie 17 typów i podtypów granulometrycznych osadów.